x
Waterhuishouding in Pompeii
Al het water voor de openbare waterbakken, wc' s, fonteinen, de badhuizen en de
particuliere woningen in Pompeii  kwamen van de Aqua Augusta.
De Aqua Augusta (ook wel aquaduct Serino) was een aquaduct die vanaf de bron in Serino
tot aan Misenum liep. Het was ongeveer 96 km lang. (dwz alleen al het hoofdkanaal)
Onderweg bracht dit aquaduct water aan zeker 12 tot 14 plaatsen. Daaronder Nola, Pompeii,
Atella, Acerra, Neapolis, Puteoli, Cumae, Baiae en waarschijnlijk ook Herculaneum.
Veel keizers financierden tijdens hun regeringsperiode z´n kostbaar project. Daarom heet dit
enorm aquaduct "Aqua Augusta"  naar keizer Augustus. Het aquaduct werd ongeveer 30-20
v.Chr gebouwd.
De bron is rechts (Serino) en het water
van het aquaduct gaat naar links, naar
Misenum.
"Aquaduct" betekent letterlijk "waterleider".  De Romeinen waren meesters in de bouwkunst.
Zij konden oa via indrukwekkende bouwwerken water over hele lange afstanden vervoeren.
Het aquaduct eindigde uiteindelijk in een enorm waterreservoir in Misenum.
Misenum was de marinebasis van het keizerlijk rijk. Daarom was het heel belangrijk dat er
altijd voldoende drinkwater aanwezig was als de vloot moest uitvaren.
Dit reservoir heette "piscina mirabilis". Het was het grootste toen bestaande reservoir. Om je
een indruk te geven: het was 70 m lang, 25 m breed en 15 m hoog. Het kon 12600 kubieke
meter water bevatten. Je kunt het vandaag de dag nog steeds bezoeken. (Nee, er staat geen
water meer in)
Hier zie je de verschillende methodes die gebruikt werden om het water van de hoger
gelegen bron naar het uiteindelijke spaarbekken te leiden. Er zat een lichte helling in
zodat het water bleef stromen. Het was zo ingenieus gemaakt, hoe meer ik erover lees
hoe meer bewondering ik krijg. Er zijn verschillende websites met technische informatie
over aquaducten.
Van het aquaduct zelf is door verschillende natuurrampen (waaronder die van 79 na Chr.) nog
maar weinig over.
Onderweg naar Misenum waren er verschillende aftakkingen van het aquaduct naar dorpen en
steden. Pompeii was een hiervan.
42 liter water per seconde  werd opgevangen in de
castellum (watertoren) van Pompeii.
Hieruit werd het via drie enorme loden pijpen door de stad geleid.
In de stad had je diverse mini-watertorens. Het water kwam al met enige druk uit
het aquaduct, spoot omhoog in de diverse mini watertorens, kwam in een mini
reservoir waar het met nog meer druk naar beneden kwam. Daardoor konden
fonteinen spuiten. Ik denk dat het zo werkte, technisch ben ik niet. Heb je een
betere en uitvoeriger verklaring kun je altijd in het gastenboek of het forum
schrijven en dan zet ik het hierbij.   
De enorme Piscina Miabilis
in Misenum.
Aqua Augusta
Het Castellum Aqua
waterreservoir in Pompeii.
Stukje Aqua Augusta wat
dwars door het hedendaagse
Napoli loopt. Het heet hier nu
'ponti rossi'.
Loden waterleiding
in Pompeii
De resten van het prachtige
aquaduct nabij Pompeii zelf.
De tuin van het huis van
Marcus Lucretius. De
'schoorstenen'die je ziet
zijn in feite miniwatertorens
voor de fontein.
Ponte della Lavandaia
Montella. Waterval en
Romeinse brug. Een van
de vele riviertjes in het
gebied van Sereno.
Het water van onze "Aqua Augusta" kwam uit de fons Augusteus. Dit lag hoog in de bergen bij
Sereno. In dit gebied waren, en zijn, tientallen riviertjes en bronnen.
Behalve dit aquaduct voorzag de bron ook nog een ander aquaduct (noord naar Benevento)
van water.
De openbare fonteinen in pompeii >
(tot nu toe opgegraven)
Een openbaar fontein was niet voor het mooi,  
maar de enige watervoorziening voor heel veel
huishoudens.
Het aquaduct loopt langs de
via superior en gaat voor de
Porta Ercolano linksaf naar
het reservoir.
x    
Onderzoek, tekst en webdesign Sione van Walderveen
Delen op facebook