Waterhuishouding in Pompeii
Al het water voor de openbare waterbakken, wc' s, fonteinen, de badhuizen en de particuliere woningen in Pompeii  kwamen van de Aqua Augusta.
De Aqua Augusta (ook wel aquaduct Serino) was een aquaduct die vanaf de bron in Serino tot aan Misenum liep. Het was ongeveer 96 km lang. (dwz alleen al het hoofdkanaal)
Onderweg bracht dit aquaduct water aan zeker 12 tot 14 plaatsen. Daaronder Nola, Pompeii, Atella, Acerra, Neapolis, Puteoli, Cumae, Baiae en waarschijnlijk ook Herculaneum.
Veel keizers financierden tijdens hun regeringsperiode zn kostbaar project. Daarom heet dit enorm aquaduct "Aqua Augusta"  naar keizer Augustus. Het aquaduct werd ongeveer 30-20 v.Chr gebouwd.
De bron is rechts (Serino) en het water van het aquaduct gaat naar links, naar Misenum.
"Aquaduct" betekent letterlijk "waterleider".  De Romeinen waren meesters in de bouwkunst.
Zij konden oa via indrukwekkende bouwwerken water over hele lange afstanden vervoeren.

Het aquaduct eindigde uiteindelijk in een enorm waterreservoir in Misenum.
Misenum was de marinebasis van het keizerlijk rijk. Daarom was het heel belangrijk dat er altijd voldoende drinkwater aanwezig was als de vloot moest uitvaren.
Dit reservoir heette "piscina mirabilis". Het was het grootste toen bestaande reservoir. Om je een indruk te geven: het was 70 m lang, 25 m breed en 15 m hoog. Het kon 12600 kubieke meter water bevatten. Je kunt het vandaag de dag nog steeds bezoeken. (Nee, er staat geen water meer in)
Hier zie je de verschillende methodes die gebruikt werden om het water van de hoger gelegen bron naar het uiteindelijke spaarbekken te leiden. Er zat een lichte helling in zodat het water bleef stromen. Het was zo ingenieus gemaakt, hoe meer ik erover lees hoe meer bewondering ik krijg. Er zijn verschillende websites met technische informatie over aquaducten.
Bv deze nederlandstalige site
http://www.aquaducten.tk
Van het aquaduct zelf is door verschillende natuurrampen (waaronder die van 79 na Chr.) nog maar weinig over.
Onderweg naar Misenum waren er verschillende aftakkingen van het aquaduct naar dorpen en steden. Pompeii was een hiervan.
42 liter water per seconde  werd opgevangen in de
castellum (watertoren) van Pompeii. Hieruit werd het via drie enorme loden pijpen door de stad geleid.
In de stad had je diverse mini-watertorens. Het water kwam al met enige druk uit het aquaduct, spoot omhoog in de diverse mini watertorens, kwam in een mini reservoir waar het met nog meer druk naar beneden kwam. Daardoor konden fonteinen spuiten. Ik denk dat het zo werkte, technisch ben ik niet. Heb je een betere en uitvoeriger verklaring kun je altijd in het gastenboek of het forum schrijven en dan zet ik het hierbij.   
De enorme Piscina Miabilis in Misenum.
Aqua Augusta
Het waterreservoir in Pompeii.
Stukje Aqua Augusta wat dwars door het hedendaagse Napoli loopt. Het heet hier nu 'ponti rossi'.
Loden waterleiding in Pompeii
De resten van het prachtige
aquaduct nabij Pompeii zelf.
De tuin van het huis van Marcus Lucretius. De 'schoorstenen'die je ziet
zijn in feite miniwatertorens voor de fontein.


Ponte della Lavandaia Montella. Waterval en Romeinse brug. Een van de vele riviertjes in het gebied van Sereno.
Het water van onze "Aqua Augusta" kwam uit de fons Augusteus. Dit lag hoog in de bergen bij Sereno. In dit gebied waren, en zijn, tientallen riviertjes en bronnen.
Behalve dit aquaduct voorzag de bron ook nog een ander aquaduct (noord naar Benevento) van water.
De openbare fonteinen in pompeii >
(tot nu toe opgegraven)
Een openbaar fontein was niet voor het mooi,  maar de enige watervoorziening voor heel veel
huishoudens.
Het aquaduct loopt langs de via superior en gaat voor de
Porta Ercolano linksaf naar het reservoir. 





     
   Gastenboek voor vragen en opmerkingen  op index  pagina
Delen