| De hellingen van de vulkaan waren weelderig bebost, er leefde veel wild. Schaapkuddes werden gehouden en er werden olijven, graan en druiven verbouwd. De oogsten waren overvloedig. Zelfs meermalen per jaar. Vis kwam uit zee aan de voet van de vulkaan. Al vanaf de 8ste eeuw voor Chr. waren hier nederzettingen van Samnieten, Grieken ('Napoli' komt bijvoorbeeld van het grieks 'neapolis' ='nieuwe stad' ), Oscanen, en andere volkeren. Het leek werkelijk een paradijs op aarde... |
| De ligging aan zee en de rivier de Sarno was uitermate gunstig voor de handel. Pompeii groeide uit tot een middelgrote welvarende stad, met 20.000 inwoners. (Herculaneum had ongeveer 6000 inwoners.) Overal verspreid waren kleinere steden en dorpen en rijken uit Rome bouwden in deze omgeving hun prachtige buitenhuizen. |
| Niemand maar dan ook niemand wist dat ze op een vulkaan leefden, en dat deze vulkaan niet dood was, maar integendeel een van de gevaarlijkste vulkanen van de wereld! |
| Er waren wel voortekenen van de komende uitbarsting. Er waren regelmatig aardschokken, maar daar was men aan gewend. In februari 62 AD was er een zeer zware aardbeving die enorme schade veroorzaakte in Pompeii en omgeving. Ondanks dit ongunstige prodigium (voorteken) greep de stad de kans aan om nieuwe bouwwerken neer te zetten, zoals de enorme centrale thermen. Veel huizen en openbare gebouwen waren nog volop in aanbouw of restauratie op de fatale augustus 17 jaar later. Romeinen brachten aardschokken- en bevingen totaal niet in verband met vulkaan uitbarstingen. |
 |
| vesuvius tijdens uitbarsting in 1905 |
 |
| relief (pompeii) voorstellende de aardbeving van 62 |
| Op 24 augustus 79 begon de dag zoals alle anderen. Hoewel er al verscheidene dagen aardschokken gevoeld werden, maakte niemand zich daar echt zorgen om. Dat gebeurde zo vaak. Om ongeveer 1 uur 'smiddags echter barstte de vulkaan uit met een enorme zuil van as en puimsteentjes. Het leek op een verticale zwarte wolk, die bovenaan horizontaal uitwaaierde en langzaam de zon verduisterde. Een half uur later begon een regen van as en puim te vallen op de stad, tot 4 meter hoog. Dit was de eerste fase van de uitbarsting. De puimstenen waren licht en niet meteen dodelijk, maar het waren er wel heel veel. De meeste inwoners konden op tijd vluchten, richting zee, met medeneming van hun kostbaarheden. (Daarom zijn er weinig 'schatten' gevonden in Pompeii). Daar konden ze ontsnappen met boten. De weinigen die achterbleven, om wat voor reden dan ook, (er waren ook mensen teruggekeerd omdat ze dachten dat het ergste voorbij was), maakten een afschuwelijke nacht door. Het was aardedonker, vuurtongen braken uit de mond van de vulkaan, de ene aardschok volgde op de andere en vluchten over zee was niet meer mogenlijk, omdat de wind was gedraaid en de zee door het natuurgeweld als het ware opgestuwd werd zee-inwaarts. Sinds deze nacht ligt Pompeii ook niet meer aan zee. De hele kustlijn kwam kilometers verder te liggen. Nu kwam de eigenlijke uitbarsting, de pyroclastische stroom, bestaande uit een gloeiend hete golf van as, rotsblokken, zwaveldamp en vulkanische giftige gassen. Dit werd de laatste mensen en dieren fataal. De dood was gelukkig snel. De hitte was ongeveer 500 graden celcius dus het was in een fraktie van een seconde gebeurd. Er zijn in Pompeii ongeveer 2000 mensen omgekomen. Veel gebouwen zijn vanaf de 4 meter as en puim, de eerste laag, zwaar beschadigd door deze pyroclastische stroom. (dus geen lava, maar net zo dodelijk en verwoestend). |
| z |
 |
| stille getuige uit een tuin in Boscoreale |
 |
| een slachtoffer |
| De puimsteentjes... |
 |
|
|
 |
| De laatste uitbarsting in 1944 |
|
|
 |
 |
| leven in het paradijs....... |
|
| De Vesuvius is nog altijd aktief. Hij is 39 keer uitgebarsten, de laatste keer in 1944. In 1631 was er een uitbartsting die bijna net zo krachtig was als in 79. Deze vulkaan kent twee soorten erupties, de pyroclastische (een ontploffing als de kurk van een champagnefles, gevolgd door brokstukken en dodelijke gassen zoals in 79) En de 'gewone' met lavastromen, zoals in 1944. Tot de uitbarsting van ' 44 schijnt de vulkaan rookpluimen uitgestoten te hebben. Een nogal verontrustend verschijnsel lijkt me. De vulkaan is niet dood!!!!!! Naar alle waarschijnlijkheid wordt de volgende eruptie een pyroclastische. Seismologen en vulcanologen houden de Vesuvius nauwgezet in de gaten, want er wonen nu 650.000 mensen die direkt gevaar lopen. |
| En hoe is het nu met de Vesuvius? |
 |
| De grove puntjes zijn de asregens en de kleine puntjes de modderstroom.(richting Herculaneum) |
 |
| De oude kustlijn |
| Er werden door keizer Titus twee senatoren aangesteld om eventuele achtergelaten kostbaarheden te bergen en nalatenschappen van omgekomenen af te handelen. Ook moesten ze bekijken of de stad weer kon worden opgebouwd. Al snel werd duidelijk dat daar geen sprake van kon zijn: er was gewoonweg te veel verwoest. Sommige voormalige bewoners probeerden onder de aarde en puin hun bezittingen terug te vinden. Niet zelden stierven ze alsnog door de giftige gassen die er ondergronds nog steeds hingen. Op deze manier kwamen ook een aantal schatgravers aan hun einde. |
 |
| Een voorbeeld van een pyro- clastische uitbarsting. (Philipijnen 1984) |
| Het raadsel van de Top / Toppen van de Vesuvius |
 |
 |
 |
| De top (1 top) van de vulkaan. Fresco 79 AD Pompeii |
| Zoals de top er volgens de nieuwste berekeningen heeft uitgezien in 79 AD (1 top) |
| En tegenwoordig: twee toppen. |
|
|
|
|