Plaatselijke politiek in het stadje Pompeii
Hoe beroemd Pompeii tegenwoordig ook  is, het was toendertijd voor de uitbarsting van de Vesuvius maar een middelgroot en wat "boers" stadje
Wel erg mooi gelegen en met zeer vruchtbare grond waar de oogsten overvloedig waren. 
Maar de haven van Pompeii haalde het niet bij die van Ostia of Stabiae. Het was niet de handelspoort van Rome naar de andere landen rond de middellandse zee.
Het was een rustig en aangenaam stadje met een ampfitheater waar de omringende steden  jaloers op waren. En misschien had de stad wel
een wit voetje in Rome omdat de familie van de vrouw van keizer Nero, Poppaea, er vandaan kwam.
Het stadsbestuur in Pompeii bestond uit drie bestuursraden (Comitia)
Dit waren vrije Romeinse mannen die de magistraten en de openbare priesters kozen. 
Zij waren zeg maar de gemeenteraad van de stad. Zij beraadslaagden met / en bemiddelden tussen vertegenwoordigers van de verschillende beroeps / en bevolkingsgroepen. Zij mochten  nieuwe wetten of wetswijzigingen voorstellen. Deze moesten dan eerst door de magistraten worden goedgekeurd en daarna formeel door de Populos.
- Aediles (2 mannen) enkv. Aedile
De hoogste ambtenaren. Zeg maar burgemeesters.
Ze zaten alle vergaderingen voor, zowel van de populos als de decurions.  Ze bemiddelden tussen conflicten tussen deze beide groeperingen. 
Zij waren degenen die de wet moesten  handhaven en uitvoeren. (Zware juridische  zaken moesten echter worden voorgelegd aan een Praetor van Rome, want Pompeii was slechts een colonia.)
Ze gingen over alle financiŽn van de stad.
Terug naar Romeins staatsbestel (in vogelvlucht en notendop) in het algemeen
3) De magistraten (Duoviri iure dicundo en  de Aediles)
2) De raad van decurions (Ordo decurionum)
1) Populos (het volk)
1) Populos
2) De raad van decurions (Ordo decurionum)
3) De magistraten oftewel hoogste ambtenaren (Duoviri iure dicundo en de Aediles)
De uitvoerende macht. Lager in rang dan de duoviri. Ze zagen toe op watervoorziening, openbare wegen en gebouwen, de voedselvoorziening (waaronder toezicht op de maten en gewichten op de markt),  de "politie" en alle verdere praktische zaken in de stad. 
Bijeenkomst van magistraten in
toga praetexta in Pompeii.
- Duoviri (2 mannen) enkv. Duovir
De vijf kiesdistricten van Pompeii (Vici)
Ieder district had een hoofd: Magister Vici
   De forenses
   De Salienses
   De Campanienses
   De Urbulanenses
   De Pagani, ook wel Augustiani
Elk jaar waren er nieuwe verkiezingen van de magistraten.
Zoals eerder gezegd, de enige mensen die mochten stemmen waren vrije Romeinse mannen. Maar zoals je kunt lezen op de muren van Pompeii bemoeide iedereen zich hartstochtelijk  in de strijd wie de meeste stemmen verdiende. Ook vrouwen en slaven!
Degene die won had niet  absoluut de meeste stemmen, maar de meeste stemmen in de meeste kiesdistricten.In Pompeii
waren vijf
kiesdistricten.
De candidaten (van toga candida, een spierwitte toge die ze aanhadden op de dag dat ze lieten weten dat ze meededen aan de verkiezingen, ons woord "kandidaat"  komt hiervandaan) moesten aan een aantal voorwaarden voldoen:
- Je moest natuurlijk een vrije Romeinse man zijn.
- Een onkreukbare reputatie hebben en vooral voldoende geld (minimaal 100.000 sestertien).
- Er werd van je verwacht dat je je eigen campagne bekostigde. Ook werd er van je verwacht dat je openbare bouwwerken financierde, of
  spelen organiseerde.
- Wilde je duovirum worden moest je eerst Aedile geweest zijn.
- Verder moest je minimaal 25 zijn (maar daar werden vaak uitzonderingen op gemaakt) en mocht je bv geen gladiator, acteur,
  pooier, begrafenisondernemer en nog zo wat zijn.
De basilica waar recht gesproken werd
(aan het forum)
Reconsructie Basilica
Het forum van Pompeii met aan de zuidzijde in het rode kader de gebouwen waar het stadsbestuur bijeenkwam  en het archief was.
Links  in lichtoranje de basilica,
Rechts  in lichtoranje het Comitium, waar de verkiezingen werden gehouden.
Omdat de magistraten per twee werden gekozen sloten 'candidaten'  vaak samen een verbond om zo met z'n tweŽŽn de meeste stemmen te behalen.
Ze zochten natuurlijk de gunsten van belangrijke of rijke stemmers maar ook van beroepsgroepen die zich verenigd hadden, zoals b.v.de bakkers en de vollers. Spelen in het amphitheater laten geven- (en betalen)  was ook een pro.
Dit kostte veel inspanningen en heel veel geld!
Maar was je eenmaal gekozen voor een jaar dan mocht je na dat jaar voor het leven toetreden tot de 'ordo decurionum'.
Dit was wel het hoogste wat je kon bereiken. De ordo decurionum bestond uit zo'n 80 tot 100 mannen.
Zij mochten de toga praetexta dragen (Toga met dunne purperen rand), kregen de beste zitplaatsen bij evenementen (bv in het amphitheater), hoefden geen belasting te betalen over water in hun huis, werden ze veroordeeld voor iets dan hoefden ze geen publieke vernederingen te ondergaan, en nog wat van deze dingen om het dagelijks leven te vergemakkelijken.
Politiek algemeen
Meer voorbeelden van verkiezinggraffiti
Muur vol verkiezingsgraffiti


Onderzoek, tekst en webdesign ©Sione van Walderveen



     
   Gastenboek voor vragen en opmerkingen  op index  pagina