Pompeii, een prachtige stad aan de voet van de vesuvius.
Het Forum nu. Vroeger het hart van de stad met alle openbare gebouwen, markten  en  tempels. Op de achtergrond de vesuvius.
Een afbeelding  van de vesuvius, , Bacchus (de god van wijn en plezier) en de slang die agathodemon genoemd werd ofwel 'de  goede god'.  Dit alles wil zeggen  dat Pompeii werd beschouwd als zeer vruchtbaar en vol overvloed.
Door het gunstige klimaat kon er drie keer per jaar geoogst worden.
Pompeii lag ooit aan de zee en de monding van de  rivier Sarnus. Het was een bijzonder levendige handelsstad, met  landbouw op de vruchtbare flanken van de vesuvius en veel rijken die in deze omgeving  hun villas bouwden, ver weg van het drukke, hete en vieze Rome. Ten tijde van de eruptie woonden hier 20.000 mensen. De stad was toen al erg oud. Na de belegering van Sulla in 90 v chr  kwam de stad onder romeins bewind. Sindsdien heerste er rust in deze stad.
Het plattegrond veranderde niet wezenlijk. Het oude driehoekige forum werd het hart van het uitgaansleven en het *nieuwe* forum kloppend hart van de nu romeinse stad. Dit was  het politiek, economisch en juridisch centrum.
In het oostelijk deel van de stad was ruimte genoeg voor uitbreiding.
Ten tijde van de regeringen van de keizers Augustus en Tiberius werden hier de meeste nieuwe publieke gebouwen en mooie  villas gebouwd.
De rijken hadden enorme huizen, die soms een heel blok besloegen,  ze hadden  aan huis winkels en werkplaatsen die ze weer onderverhuurden. Rijk leefde dus naast arm. Een beroemde graffiti, gevonden op een van de muren van Pompeii luidt: 'pecunia non olet'; 'geld stinkt niet'. 
Reconstruktie straat in Pompeii.Het is moeilijk voor te stellen dat  deze stad ooit vol kleuren en mensen was. Anders dan we denken waren alle beelden, pilaren en muren beschilderd in heldere kleuren. Vooral in de kleur oranjerood, want dit was een teken van rijkdom, daar deze kleur erg duur om te maken was. Stel je voor, deze kleuren in een stad waar het in de zomer toch gemiddeld 30 graden is!!!!
Het leven ging zijn gangetje. Tot  59 na chr. Tijdens een voorstelling in het amphitheater gingen Pompeanen en Nocerianen (uit de naburige stad Noceria) met elkaar op de vuist. Nu ja, het was niet zomaar een relletje, het werd een waar bloedbad. Zo erg dat de toenmalige keizer Nero voor straf  het amphitheater in Pompeii voor 10 jaar sloot. Tot groot verdriet van alle Pompeianen.
En waarschijnlijk ook van de Nucerianen
want die hadden geen eigen  amphitheater.
(jammer genoeg geen verslag van wat  nou
eigenlijk de aanleiding was...)
Fresco uit Pompeii  van de  >
pompeii / noceria veldslag
in het amphitheater.
Het amphitheater nu.
Ziet er wel erg kaal uit...
Raar dat de trap niet klopt met de
fresco. Kijk maar naar de bogen!
Bijna 3 jaar later, in 62 na chr., was er een verschrikklijke ramp: Een grote aardbeving. Pompeii en omgeving waren al lang gewend aan lichte-tot zware aardschokken maar deze  ramp kwam toch  totaal onverwacht. (Men zag  ook geen verband tussen al deze dingen: aardschokken, aardbevingen en vulkanen)
Pas de laatste tijd denken archeologen dat het nog erger was dan we dachten en dat waarschijnlijk bijna het grootste gedeelte van de toenmalige stad Pompeii ernstig tot zeer ernstig beschadigd was. Misschien ook de watervoorziening, en als dit waar is (daar is men het nog niet over eens) was dat natuurlijk helemaal onvoorstelbaar. Wat dan bv met de badhuizen die zo belangrijk waren voor het openbare leven? Maar het feit dat er een nieuw badhuis in aanbouw was doet vermoeden dat er toch nog wel wat water was. De Pompeiianen staken vol optimisme de handen uit de mouwen om hun stad nog mooier dan eerst op te bouwen.
Het schoot alleen niet zo op. 17 jaar later ( de fatale uitbarsting van de Vesuvius)  waren ze nog druk bezig. Ze hadden na de aardbeving weinig hulp vanuit Rome gehad en zagen het daarom niet als hun als eerste taak de staatstempels- en gebouwen  te restaureren. 
Meer aandacht en vooral  eigen geld werden  gebruikt  voor de restauratie van eigen huizen  en openbare gebouwen die Pompeiianen belangrijk vonden;  zoals de Isis tempel, de badhuizen en het amphitheater.
Keizer Nero hief het verbod voor het houden van gladiatorgevechten in het amphitheater. Misschien als troost voor de aardbeving of onder druk van zijn tweede vrouw Poppaea Sabina, wiens familie van moeders kant uit Pompeii kwam.
Amphitheater. Ha familie :)
Nogmaals amphitheater. Je staat nu als het ware midden in de arena...
Herbouw van het macellum na de aardbeving (het lichtere gedeelte aan de bovenkant van de muur)
Campani victoria una cum Nucerinis peristis;  "Campani (inwoners van een buurt in Pompeii), jullie zijn omgekomen samen  met de nocerianen in de overwinning" Graffiti uit Pompeii
Hedendaagse impressie van deze veldslag...
De schade na de aardbeving van 62
afgebeeld op deze steen.
De echte scheur 
komt door de ramp van 79....
Poppaea en haar man keizer Nero
Nero treedt op als musicus. Het schijnt dat hij tijdens de aardbeving van 62 ergens in de buurt van Pompeii een voorstelling gaf en moest vluchten vanwege instortingsgevaar. Het was overigens een schande om als keizer op het podium te staan. Nero gaf er niets om. Hij vond zichzelf een groot kunstenaar.