| De ontdekking en opgraving van Pompeii |
| x |
| 1763 |
| 1716 |
| 1734 |
| 1738 |
| x |
| 1748 |
| 1745 |
| 1749 |
| 1750 |
| x |
| x |
| Weber sterft. Helaas net voordat een inscriptie op een steen duidelijk maakt dat de stad die ontdekt is inderdaad Pompeii is. Zijn opvolger is de Spanjaard Francesco La Vega. |
| 1763 - 1812 |
| La Vega maakt eindelijk een eind aan het gebruik van gallei-slaven als arbeidskrachten. Ook wil hij een algemeen en logisch plan maken voor de opgravingen. Flink tegengewerkt door Tannucci, de regent van de kleine Ferdinand, die het allemaal maar onzin vindt want er moeten gewoon schatten gevonden worden. |
| 1764 |
| Sir William Hamilton wordt ambassadeur van Engeland in het mini koningrijkje Napels-Sicilië. Er is op politiek gebied weinig te doen daar maar dat komt goed uit want Hamilton is een fervent archeoloog en vooral vulcanoloog. Hij valt met zijn neus in de boter, want de Vesuvius is zeer actief deze jaren. Men ziet hem als zeer geleerd man en de kenner van Pompeii. Ook begint hij vazen te verzamelen, waarvan een deel uit Herculaneum en Pompeii komt. In 1771 verkoopt hij zijn colectie vazen aan het British Museum. |
| 1765 |
| De tempel van Isis wordt ontdekt. Hamilton is er natuurlijk bij, en zelfs koning Ferdinand wordt uit zijn jachtpartij gehaald om even te komen kijken. |
| Geleerden zijn in rep en roer. Niet alleen omdat niemand verwacht had dat Isis buiten Egypte ook vereerd werd, maar ook door de uitzonderlijke goede staat van de opgraving. Het offerdier ligt nog op de offerschaal, resten van een maaltijd worden gevonden (fruit, eieren en noten) en een priester heeft in wanhoop met een bijl een uitgang proberen te hakken. Maar vooral de decoraties op de muren maken diepe indruk |
| Pietro Fabris, de tempel van Isis |
| De Vesuvius barst weer eens uit. Sir Hamilton staat er, ondanks de gevaren, zoals altijd weer met zijn neus bovenop, samen met beroemde gasten die hij graag uitnodigt voor dit soort `evenementen`, en zijn vaste tekenaar/schilder Pietro Fabris. |
| 1767 |
| Je ziet hier Hamilton met uitgestrekte hand iets uitleggen aan zijn gasten links van het midden. De tekenaar-schilder heeft zichzelf afgebeeld links onderaan aan de tekentafel. |
| In dit jaar geeft Hamilton o.a een rondleiding aan Lady Anne Miler. Zij bezoekt ook het museum in Portici. Zij schrijft later dat de eeuwenoude mozaiekvloeren gewoon zo liggen dat iedereen erover heen moet wandelen. Ook vertelt ze dat zeker elf bronzen beelden van het theater van Herculaneum zijn omgesmolten in geldstukken. Het verbaast ons niets... |
| La vega kan er ook wat van, wanneer er beroemde personen naar de opgravingen komen kijken is hij niet te beroerd om te doen alsof net op dat moment een belangrjke ontdekking wordt gedaan. Ook een mooi neergelegd skelet hier en daar doet wonderen. Dit is zo'n groot succes dat dit kunstje een halve eeuw later nog gedaan wordt |
| De beroemde Goethe komt ook een kijkje nemen, samen met de kunstenaar Tischbein. Goethe heeft tegenstrijdige gevoelens bij de ruines van Pompeii. Hij vindt de Vesuvius de hel en het landschap paradijselijk. Pompeii, of wat ervan over is, deprimeert hem in eerste instantie. Na een avondje met een goed glas wijn in de maneschijn mijmeren bij de tombe van Mamia met uitzicht op de golf van Napoli is hij verliefd op de stad. Mmm geen kunst zou ik wilen zeggen. |
| Sir Hamilton en Fabris publiceren het boek `campi Phlegraei` Dit is de eerste pagina. |
| Het "kunstje", vastgelegd door Fragonard in 1782 |
| 1771 |
| Aan het werk. Je ziet dat het tempo niet erg hoog ligt. Bijkomend probleem is dat de koning steeds meer land erbij moet kopen om het opgegraven puin op te kunnen storten. Alle schatten gaan nog steeds linea recta naar Portici. Bezoers klagen dat de beelden er soms zo raar uitzien, omdat een missende arm bv gewoon van een "minder" beeld gehaald wordt en aan een meer "waardevol" beeld gezet wordt. Ook de plaatselijke bevolking steelt alles wat los zit om op de zwarte markt te verkopen. |
| 1779 |
| De Vesuvius barst nu zo hevig uit dat Pompeii onder een nieuwe laag as komt te liggen... Er wordt zelfs gevreesd voor de schatten in Portici. Daarom worden de grootste schatten overgebracht naar Napoli en vormen de basis van het beroemde Museo Archeologico Nazionale di Napoli. |
| De processie van de schatten naar Napoli. Je kunt de ithyphallic tripod zien als tweede linksonder in de stoet. |
| 1787 |
| De villa van Diomedes wordt opgegraven |
| 1767 |
| 1789 |
| De revolutie in Frankrijk schokt de wereld. En speciaal onze Ferdinand, koning van Napels-Sicilië, die ondertussen getrouwd is met een zus van Marie-Antoinette. Het nieuws dat Louis XVI en Marie-Antoniette beiden door de guillotine onthoofd zijn is natuurlijk verschrikkelijk. Het kleine koninkrijkje sluit zich aan bij Engeland tegen Frankrijk. Nu volgen bloedige tijden waarvan we hier alleen het resultaat zullen vermelden: in 1798 moeten Ferdinand en zijn familie, en ook Sir Hamilton vluchten en de Franse generaal Championnet, wiens troepen Napoli hebben bezet beveelt dat de opgravingen in Pompeii weer moeten doorgaan. |
| Ondanks de trage werkzaamheden zijn nu toch het odeon, grote theater en de gladiatorenbarakken blootgelegd. |
| 1798 |
| 1794 |
| En jawel, te midden van al deze ellende barst de vesuvius weer eens uit. Ik begin nu toch wel veel angst en ontzag te krijgen voor dit monster. |
| Het stadjeTorre del Greco aan de voet van de Vesuvius wordt vernietigd en verdwijnt onder een dikke laag lava. |
| Championnet krijgt een steegje naar zich vernoemd en een villa. Het was nomaal dat opgravingen vernoemd worden naar belangrijke personen die ongeveer terzelfde tijd van een nieuwe (enigzins belangrijke) opgraving ter plaatse zijn. |
| Vicolo di Championnet (steegje van-) |
| Als je goed kijkt zie je op de schilderijen deze toren, die alle vulkaanuitbarstingen heeft overleefd! |
| x |
| Generaal Championnet |
| Casa di Championnet (villa van-) |
| 1806 |
| Joseph Bonaparte (waar kennen we die naam toch van? Het is de broer van keizer Napoleon!) wordt in eerste instantie de nieuwe koning van Napels-Sicilië en stelt naast La Vega, de Corsicaan Christophe Saliceti aan als nieuw hoofd van de opgravingen. Hij is helemaal gegrepen door Pompeii. Hij koopt al het land rond de opgravingen op zodat de opgravingen nu ongehinderd doorgang kunnen vinden. Maar zijn broer Napoleon vindt na korte tijd dat Joseph beter op zijn plaats is in Spanje. |
| 96 rollen uit de villa van de papyri zijn nu vertaald. Helaas zijn er nog meer rollen vernietigd in pogingen ze te "ontrollen". De teksten zijn niet geniaal, waar iedereen op had gehoopt. Het zijn voornamelijk werken van de filosoof Philodemus van Gadara, die aanhanger is van de leer van Epicurus. (In het kort: de aarde is een kosmisch ongelukje, er is geen god en het enige levensdoel is zoveel mogenlijk een plezierig leven hebben. Persoonlijk ben ik een groot aanhanger van deze leer) |
| 1808 |
| Joachim Murat en zijn vrouw Caroline, zus van Napoleon, worden de nieuwe koning en koningin van Napels-Sicilië. Deze twee mensen zijn, net als Caroline's broer Joseph, bezeten van archeologie en veelal met hun eigen geld wordt Pompeii verder opgegraven. |
| Caroline Murat-Bonaparte bestuurt het koninkrijkje eigenlijk alleen want haar man is altijd op pad. Het gaat haar goed af. Ze is zeer betrokken bij de opgravingen en stuurt nieuwsbrieven naar alle belangrijke geleerden en personen over de nieuwste ontdekkingen in Pompeii. |
| Caroline steunt François Mazois, van huis uit een architekt, die opdracht krijgt alle de opgravingen tot dan toe te tekenen. Het eerste deel van zijn prachtige boek "Les ruines de Pompeii" wordt uitgebracht. Hij had veel aan de gedegen tekeningen van de broers La Vega. |
| Bladzijdes uit zijn boek. Links tombe van Mamia |
| 1812 |
| De stadsgrenzen worden vastgelegd en de stadsmuur langs de via Consulare wordt opgegraven. Men werkt aan de Basilica op het forum en het amphitheater in het oosten van de stad. |
| 1804 |
| Francesco La Vega sterft en wordt opgevolgd door zijn broer: Pietro La Vega |
| 1810 |
| Pietro La Vega sterft. |
| Caroline bezoekt Pompeii. |