VROUWENKLEDING ~ zelf maken ~
Nog even als samenvatting: Vrouwen droegen net als mannen een tunica. Deze leek op de tunic
voor mannen, maar was langer en viel meestal tot op de voet. Maar ook hier gold: hoe korter
hoe armer, want je kunt nu eenmaal beter werken in wat korts dan in kleren waar je voortdurend
over struikelt.
.
Er waren twee vormen, de PEPLOS en de CHITON.
De kleding en namen waren overgenomen van de Grieken.
De PEPLOS was een lap stof die werd omgeslagen naar buiten en vastgemaakt met twee pinnen
op de schouders.
De CHITON werd niet omgeslagen en vastgemaakt met een twee pinnen op de schouders, of met meerdere pinnen langs de schouderlijn. Zodoende kreeg je mouwtjes.
Zowel de peplos als de chiton waren van stof ruimer van voren dan van achteren.
Zo kreeg je een mooie lagere halslijn.
In de taille of soms onder de borsten (prinsesselijn) werd bij wijze van ceintuur een koord (gordel) geknoopt.
< Hier zie je op een life-model uit de jaren 30 hoe elegant een PEPLOS eruit kan zien. Gelukig hoef
   je er niet superdun voor te zijn. De plooien mensen, het gaat om de plooien!!
CHITON
Eenvoudiger kan niet. De lengte van de stof is hier 150cm maar het moet op je enkels vallen dus je kunt
zelf uitrekenen hoe lang de stof voor jou moet zijn.
(= hals tot enkel)
De breedte kan breder! Het hangt ervan af hoeveel plooien je wilt en wat nog makkelijk te dragen is.
AC en FG zijn de arm openingen. CD is de halsopening. De voorkant heeft een ruimere halsopening dan de achterkant. (ongeveer 10cm meer)
AC en DF zijn de mouwbovenkanten die je
met pinnen (spelden) op regelmatige afstanden vastmaakt.
De Peplos was minder breed dan de Chiton.
Maar de Peplos was veel langer van stof om een omslag naar buiten te maken.Soms kwam die omslag zelfs tot over de heupen, met de gordel
eroverheen of eronder geknoopt.
PEPLOS
Nogmaals  een chiton. Jaja hoe meer plooitjes hoe mooier.
De ultieme chiton. Ach was ik maar weer jong dan zou ik het elke
dag dragen ...Bij wijze van spreken dan.
Vrouw in peplos. Niemand minder
dan Picasso schilderde dit.
Een bijzondere manier om de gordel te knopen was de Ionische manier. (ook al grieks)
STOLA
Nu ja, het was in ieder geval iets kruiselings langs de rug lijkt me en
"galgjes" aan de voorkant.
Maar ook toen had je de nieuwste trends en 'ouderwetse' dingen.
Zoveel anders dan wij waren ze niet! Integendeel!!! We blijven ook
qua kleding hetzelfde door de eeuwen heen.
Randjes, deze zijn in kleur maar in
werkelijkheid denk ik meestal in toon met de
ondergrond.
De stola werd over de tunica (= peplos of
chiton) gedragen. Hier kun je dat duidelijk zien.
(Dat witte geval is de stola) Blauw is de
ondertunica (peplos of chiton, in dit geval een
chiton) en beige de Palla.
PALLA
Ook een Palla mocht alleen gedragen worden door een getrouwde vrouw. Het leek erg op een toga voor mannen.
het was zeg maar een super shawl (tot op je voeten) die je droeg in het openbaar.
Je kon de schouders (AC en DF) ook met een enkele
pin vastzetten. Of vastnaaien zodat je echte mouwtjes kreeg..
         meerdere pinnen                                                     twee pinnen
vastgenaaid
Met de stola liet je zien dat je een getrouwde vrouw was. De stola was leek het meest op een tunic voor mannen. Zeg maar een superlang hemd
en op de schouders vastgemaakt met een pin. De meest degelijke stola weefde je zelf van wol. Zag er niet uit natuurlijk. Maar de stola kreeg al
snel een extraatje door de rand aan de onderkant.
Net als een toga was het ook een kunst de Palla mooi te draperen.