De doden van Pompeii
Op  het moment van de uitbarsting had Pompeii zo'n 20.000 inwoners.
De meeste mensen konden vluchten. Maar er waren ongeveer 2000 mensen die achterbleven, of terugkeerden, om wat voor reden dan ook. 
Zij stierven gelukkig meestal  een snelle dood. (Min de angsten die ze daarvoor doorstaan hadden)
Als ze niet waren bezweken onder de zo onschuldig lijkende puimsteenregen (al wel snel 4 meter hoog!!!), of instortende gebouwen, was daar de pyroclastische stroom.
(zwaar giftige gassen met een hitte van 500 graden celcius; je was in drie ademtochten dood)
Zie voor het hele verhaal "einde".



Guiseppe Fiorelli (1823-1896)
Werd hoofd opgravingen van Pompeii in 1860. Hij ontwikkelde wat nu de 'methode Fiorelli' wordt genoemd.
In het kort wil dat zeggen dat er in de versteende aslaag holtes overbleven van vergaan, of halfvergaan, organisch materiaal. Dat konden menselijke lichamen zijn, maar ook bv. hout.
Je krijgt dan een soort mal, en wanneer je dat volstort met gips krijg je de oorspronkelijke vorm terug. Niet helemaal in alle details, maar genoeg voor een goede indruk. Je noemt het eindresultaat een "cast".  Zie voor meer: "methode Fiorelli"
Een van de eerste casts  via de 'methode fiorelli'.
Het is zo'n vreedzaam plaatje. De man lijkt te slapen onder een vriendelijk zonnetje. Hoe anders was de werklijkheid waarin deze arme man stierf!!
Het was stikdonker, midden op de dag, vuurtongen sloegen uit de vulkaan, er waren aardschokken, een onafgebroken regen van kleine puimsteentjes, mensen in totale paniek aan het schreeuwen, niemand die wist waar naartoe te vluchten...Je ziet dat deze man zijn tunica omhooggerold heeft om beter te kunnen rennen.
'De tuin van de vluchtelingen'. Mensen die via de porta noceria de stad uit probeerden te komen. Gruwelijk en o zo fascinerend. Te zien voor de eeuwigheid in het laatste moment van leven/doodgaan. Waarom liggen ze allemaal voor die muur?  Konden ze de poort niet meer vinden? Ze waren er bijna, en kenden de stad waarschijnlijk op hun duimpje.We zullen het nooit weten. 13 mensen vonden hier de dood, waaronder 3 kinderen.
< Een drama op de trap in het huis van Fabius Rufus.
< Detail uit de tuin van de vluchtelingen.
< En nog
   meer ingezoomd
Boven/ beneden anonieme slachtoffers
< De zieligste afbeeldingen die ik ken.
   Eindigen in het archeologische
   depot / rommelhokje in Pompeii...
samen.
De persoon van hierboven blijkbaar in sito (dwz waar het gevonden is.)  Met een bordje eronder
"verboden aan te raken"
Arm mens, weggekropen in een hoekje...
< Herculaneum. Deze mensen hadden geprobeerd via zee te vluchten maar dat was niet meer  mogenlijk in het natuurgeweld. Er zijn hier al meer dan 200 skeletten gevonden.
Twee skeletten uit het huis van
Casa del Fabbro, waarvan een zijn hoofd verbergt onder de dekens
van een bed.
Arm mens. Zie je al die kleine 'onschuldige' puimsteentjes?
De brokstukken van vallend gesteente nog op zijn schouder.
methode Fiorelli
het einde van Pompeii
de brieven van Plinius
Meisje uit Pompeii meer dan 2000 jaar later in de schijnwerpers.


De goden kunnen niet meer helpen
(of misschien wel?)
Dit zijn de eerste 11 "casts" die gemaakt zijn
De tweede cast uit Pompeii ooit gemaakt.Een zwangere vrouw.
De gestikte man. Cast uit 1868
jongetje, cast uit 1882.
In 1984 werd geexpirimenteerd met doorzichtig epoxyhars.
Het idee was zo de resten van het skelet te laten zien en tegelijkertijd de cast, dwz de uitsparing in de as die het lichaam achtergelaten heeft.
Bij mijn weten is het bij dit arme meisje uit Oplontis gebleven.
De famile van Obellis Firmus.
De twee aan de linkerhand houden elkaars hand vast. Aan hun voeten liggen twee kinderen in elkaars armen.
Prachtig gefotografeerd!